Geschiedenis van de vrouwelijke tak:
Reguliere Kanunnikessen van het Heilig Graf

Waarschijnlijk hebben vanaf het begin van de stichting van de Kanunniken van het Heilig Graf vrouwen in de omgeving van de Kerk van het Heilig Graf gewoond en het geestelijke en actieve leven van de Kanunniken gedeeld. In de 13e eeuw vormden vrouwen als kanunnikessen samen met de koorheren dubbelkloosters, d.w.z. ruimtelijk gescheiden van elkaar leefden mannen en vrouwen op eenzelfde kloosterdomein en onder dezelfde overste. Rond 1303 werd in Zaragoza een vrouwenklooster van het Heilig Graf gesticht. Enkele jaren later één in Calatayud. De vrouwenkloosters in Spanje gelden als de oudste zelfstandige vrouwelijke vestigingen van het Kapittel van het Heilig Graf. Het klooster van het Heilig Graf in Zaragoza slaagde erin de wisselvalligheden van bijna zes eeuwen te doorstaan en bestaat tot op de dag van vandaag.. Leefwijze en spiritualiteit van de vrouwen, die zichzelf "filae Jerusalem" noemden, waren volledig naar het voorbeeld van hun geestelijke broeders gevormd. Zij verbonden zich bij de professie met dezelfde woorden als hun medebroeders tot een leven in armoede, kuisheid en gehoorzaamheid naar de regel van Augustinus en de "Constitutiones ordinis Sepulcri Dominici". Daarmee verplichten ze zichzelf tot een leven in gebed, dat zich dag en nacht in het koor voltrok en enkel mogelijk was, doordat conversen de dagelijkse taken overnamen van de religieuzen. De liturgie die in de vrouwenkloosters gevierd werd, voltrok zich, zoals in de mannenkloosters, naar de voorschriften van de Latijnse kerk van Jeruzalem. Dat betekent dat de verering van de lijdende en verrezen Verlosser in het middelpunt stond. (verder...)